Danıştay 4. Daire, Esas No: 2021/2646, Karar No: 2021/10491
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2021/2646 E. , 2021/10491 K.
“İçtihat Metni”
T.C.
D A N I Ş T A Y
DÖRDÜNCÜ DAİRE
Esas No : 2021/2646
Karar No : 2021/10491
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı adına, yat satışı ile verdiği bor nedeniyle elde ettiği faiz geliri için fatura düzenlememek suretiyle söz konusu gelirlerini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re’sen tarh edilen 2010/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı adına yat alım-satımı, aracılık ve borç para verme şeklinde ticari faaliyette bulunulduğu ve bu kayıtlardan elde edilen gelirlerin kayıt ve beyan dışı bırakıldığından bahisle 2010 yılı için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada Mahkemenin vermiş olduğu ret kararı dolayısıyla resen tarh olunan tek kat vergi ziyaı cezalı geçici vergide hukuka aykırılık, geçici vergi aslı tarhiyatında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davalı idare tarafından, temyize konu kararın aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Cevap verilmemiştir.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE :
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU :
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. Temyize konu … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Vergi Mahkemesine gönderilmesine,
5. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş (15) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(X) KARŞI OY :
Geçici vergi; câri vergilendirme dönemi içinde ayrı beyannameler ile beyan edilmesi gerekip ödenen ve câri dönem bittikten sonra beyan üzerine tahakkuk eden kurumlar vergisi ya da gelir vergisinden mahsup edilen peşin vergi niteliğinde olup, yapılan incelemeler sonucu geçici verginin noksan beyan edildiğinin tespiti halinde tarh edilen geçici verginin kesinleşmesinden sonra terkin edilecektir. Ancak, bu terkin işlemi, mahsup süresinin geçmesi ve yapılan tarhiyatların kesinleşmesi koşulu ile Vergi Dairesince yapılabilecek nitelikte bir idari işlem olup, geçici vergi tarhiyatlarına yönelik düzenlenen ihbarnamelerde ‘Gelir Vergisi Kanunu’nun mükerrer 120. maddesi gereğince geçici vergi aslının tahakkuk ettirilmeyeceği, normal vade tarihinden mahsup tarihine kadar geçen süre için sistemde gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede zorunlu olarak yer aldığı’ hususunun bildirildiği durumlarda Vergi Mahkemesince incelenmeksizin ret kararının verilmesi gerekecektir.
Bu nedenle; Vergi Mahkemesi kararının geçici vergi aslına ilişkin kısmının bozulması gerektiği görüşüyle çoğunluk kararına katılmıyoruz.
