Danıştay 9. Daire, Esas No: 2021/3686, Karar No: 2021/6795

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …Yenimahalle Gıda Yayıncılık Temizlik Çevre Düzenleme İnşaat Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti.
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı-…

İSTEMİN KONUSU : …. Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ:
Dava konusu istem: Yenimahalle Belediye Başkanlığı’nca ihale edilen ve davacının uhdesinde kalan “Park ve Yeşil Alanların Temizlik Üretim İmalat Bakım ve Onarım Hizmeti Alınması İşi” ihalesi nedeniyle ihale kararı ve sözleşme üzerinden ödenen toplam 1.349.682,66 TL tutarındaki damga vergisinin yasal faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Dokuzuncu Dairesince verilen bozma kararına uyan Vergi Mahkemesince; uluslarası ihaleye konu edilen kamu yatırımlarının diğer döviz kazandırıcı faaliyet kapsamında değerlendirilebilmesi için cari yıl yatırım programında yer almasının gerektiği, olayda, Yenimahalle Belediye Başkanlığınca ihale edilen “Park ve Yeşil Alanların Temizlik Üretim İmalat Bakım ve Onarım Hizmeti Alınması İşi”nin cari yıl yatırım programında yer aldığına ilişkin herhangi bir bilgi, belge bulunmaması karşısında anılan işin diğer döviz kazandırıcı faaliyetler kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: İhalenin uluslararası nitelikte bir ihale olduğu, işin döviz kazandırıcı faaliyet kapsamında her türlü vergi, resim ve harçtan muaf olduğu, Kalkınma Bakanlığı cari yıl yatırım programlarında bir çok yatırıma yer verilemediği, ihalenin 6728 sayılı Yasadan önce yapıldığı, söz konusu iş nedeniyle Vergi Resim Harç İstisna Belgesi şartı getirilmesinin hukuka aykırı olduğu iddialarıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI: Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …DÜŞÜNCESİ: İleri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Vergi mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde yeniden verilecek kararlara karşı yapılacak temyiz başvuruları vergi mahkemesince bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenebileceğinden ve olayda, Vergi Mahkemesince Dairemizin bozma kararına uyularak karar verildiği anlaşıldığından, davacı tarafından ileri sürülen iddialar, sözü geçen kararın bozulmasını sağlayacak durumda bulunmamıştır.
Mahkeme kararının nisbi harca hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince;
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun’un 22. maddesiyle değişik “Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar” başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.
Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği, bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.
492 sayılı Harçlar Kanununun 54. maddesinde ise, Vergi yargısı harçlarının (3) sayılı tarifede yazılı işlemlerden değer ölçüsüne göre nisbi esas üzerinden, işlemin nevi ve mahiyetine göre ise maktu esas üzerinden alınacağı, 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı 3 sayılı Vergi Yargısı Harçları bölümünün nisbi harçlara ilişkin II. kısmının (a) bendinde, “Vergi Mahkemesi ile Bölge İdare Mahkemesi kararlarında; Tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı mükellefin dava açması üzerine vergi mahkemesinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemesinin kararlarında, karar altına alınan uyuşmazlık konusu vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümler ile bunlara bağlı zam ve cezaların toplam değeri üzerinden binde 4,55 oranında nisbi harç alınacağı, yine Vergi Yargısı Harçları bölümünün III. kısmında ise “Yukarıdaki pozisyonlarda gösterilen ve nispi harca tabi tutulmamış olan tarhiyat veya ceza kesme ve diğer işlemlerle ilgili” olarak Vergi mahkemesi ve bölge idare mahkemesi kararlarında maktu harca hükmedileceği kurala bağlanmıştır.
Dosyanın incelenmesinden; temyize konu Mahkeme kararı 492 sayılı Harçlar Kanunu’na bağlı (3) sayılı Tarife uyarınca 59,30 TL maktu karar harcına tabi olmasına rağmen kararda “59,30-TL’den az olmamak üzere reddedilen miktarın binde 4,55’i oranında nispi karar harcı alınmasına” yazıldığı anlaşılmıştır.
Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden hüküm fıkrasında yer alan “davacıdan 59,30-TL’den az olmamak üzere reddedilen miktarın binde 4,55’i oranında nispi karar harcı alınmasına” ibaresinin çıkarılarak yerine “davacıdan 59,30 TL maktu karar harcının alınmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. …. Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının, yukarıda belirtildiği şekilde düzeltilerek ONANMASINA,
3. Temyiz isteminde bulunandan …-TL maktu harç alınmasına,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,16/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.