Danıştay 12. Daire, Esas No: 2018/7376, Karar No: 2021/6917

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Genel Müdürlüğü
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Karayolları 3. Bölge Müdürlüğü Araştırma Başmühendisliğinde mühendis (yol ve yapı malzemeleri şefi) olarak görev yapan davacı tarafından, 30/06/2014 tarihinden geçerli olmak üzere 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 103. maddesinin son fıkrası gereğince 1 aylık sağlık izninden yararlandırılması ve 18/09/1990 tarihli dilekçesinde talep etmesine rağmen kullandırılmayan sağlık izinlerinin parasal tutarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; 657 sayılı Kanun kapsamında kullanılmayan izinler konusunda, cari yıl ve bir önceki yıla ilişkin izinler haricinde daha önceki yıllara ait izin haklarının düşeceği, bunun dışında kullanılmayan izinlere ilişkin olarak ilgilisine bu izinlerin karşılığı olan parasal tutarın ödeneceğine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği anlaşılmakla, idarece davacının sözkonusu talebinin belirtilen gerekçeyle reddine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 1990 ve 1991 yılında yaptığı başvurular kapsamında yıllık izinlerine ilaveten 1 aylık sağlık izni kullandırılması yönündeki talebinin reddedildiği, sonrasında ilgili yargı kararı uyarınca fiili hizmet süresi zammından yararlandırılmasına karar verilmesinin, sağlık izinlerinin haksız olarak kullandırılmadığını ortaya çıkardığı, bu durum üzerine dava konusu başvurunun yapıldığı, 657 sayılı Kanun’un 103. maddesinin son fıkrası gereğince hakkı olduğu sağlık izinlerinin yıllarca kullandırılmadığı, Mahkemenin ret gerekçesinin kullanılmayan izinlere ilişkin olduğu, iki kavramın farklılık arz ettiği, böylece çalışmaması gereken günlerde çalıştırıldığı halde, izin bedellerinin ödenmediği, bu durumun aynı zamanda fazladan çalıştırılmasına da yol açtığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 657 sayılı Kanun’un 103. maddesinde de ifade edildiği üzere, cari yıl ile bir önceki yıl hariç, önceki yıllara ait kullanılmayan izin haklarının düşeceği, söz konusu izinler yerine herhangi bir ücret ödenmesinin mümkün olmadığı, davacının iddiasının aksine kullanılmayan izinlerin fazla çalışma olarak nitelendirilemeyeceği, fiili hizmet zammından faydalandırılması ile ilgili yargı kararı üzerine gerekli işlemlerin tesis edildiği, davacının herhangi bir hak kaybının bulunmadığı belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının Anayasaya aykırılık iddiası ciddi görülmeyerek, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.