Bilindiği üzere, hakaret suçu geçmişte de uzlaşma suçu kapsamında yer alıyordu. Uzlaşma teklifleri de geçmişte kolluk kuvvetlerince (polis, jandarma) yapılıyordu. 6763 sayılı yasa değişikliği ile Alternatif Çözümler Daire Başkanlığı’nın kurulması, uzlaştırma kurumunun oluşturulması, uzlaştırma bürolarının faaliyete geçirilmesi ile uzlaşma tekliflerinin 1 aylık soğuma süresinden sonra yapılmaya başlanması, önceden polis ve jandarma tarafından yapılan uzlaşma tekliflerinin artık yerini uzlaştırma eğitimi almış, sertifikası olan ve uzlaştırma sınavında başarılı olan uzlaştırmacılar tarafından uzlaşmanın hukuki önem, mahiyeti ve sonuçları dosyanın taraflarına açıklanmak suretiyle yapılmaya başlanmış ve uzlaştırma bürosunun faaliyetleri bürodan sorumlu Cumhuriyet Savcısı tarafından denetlenmektedir. Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin bu kararı ile, tüm bu güncel hususlar sanık lehine değerlendirilerek daha önceden uzlaşma kapsamında olsa dahi bu suçlarda kolluk aşamasında yapılan uzlaşma tekliflerinin geçersiz kılınarak yeniden uzlaşma hükümlerinin uygulanabileceği yolu açılmış oldu.

ÖZEL HABER // ADALET.GEN.TR

KARAR

4. Ceza Dairesi 2017/8115 E. , 2018/4297 K.

“İçtihat Metni”
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK’nın 125/1. maddesi uyarınca hükmolunan hakaret olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, hakaret suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,
2)Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 19. Ceza Dairesi’nin verdiği karar uyarınca; 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun uyarınca halihazırda hakkında seyirden yasaklama kararı bulunan taraftarların kolluk makamlarına imza atmaya yönelik yükümlülüklerini ihlal etmeleri durumunda oluşan yeni suça dayalı olarak yeniden seyirden yasaklama kararı verilemeyeceği karara bağlandı.

Bilindiği üzere spor alanlarındaki suçlardan dolayı yargılanan taraftarlar yargılama sonucunda hüküm aldıklarında haklarında güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilmekte idi. Seyirden yasaklanma kararı taraftarların müsabakaları ve antrenmanları izlemek amacıyla müsabaka, antrenman ve seyir alanlarına girişinin yasaklanmasını kapsıyordu. Hükmün kesinleşmesiyle infazına başlanan seyirden yasaklanma yaptırımının süresi cezanın infazı tamamlandıktan itibaren bir yıl geçmesiyle sona ermekteydi.

Seyirden yasaklı olduğu süreç içerisinde taraftarlar, taraftarı olduğu takımın katıldığı spor müsabakalarının yapılacağı gün müsabakanın başlangıç saatinde ve bundan bir saat sonra bulunduğu yere en yakın kolluk birimine başvurarak imza atmaktadırlar. Başvuru ve imza yükümlülüğüne aykırı hareket eden taraftarlar, her bir müsabaka için yirmibeş günden az olmamak üzere adli para cezası ile cezalandırılmakta idi.

Başvuru ve imza yükümlüğünü ihlale dair adli para cezasının ödenmemesi durumunda açılan kamu davasında adli makamlarca bir yıl daha seyirden yasaklanma kararının uygulanmasının infaz aşamasında tereddüte neden olduğu bilinirken, Yargıtay 19. Ceza Dairesi’nce verilen bu kararla mevcut bulunan seyirden yasaklanma kararının, imza yükümlülüğünün ihlal edilmesine dayalı olarak yeniden uzatılayamacağı karara bağlandı. Yargıtay’ın bu kararı sonrası birçok taraftarın ve avukatlarının Kanun Yararına Bozma yoluna başvurduğu öğrenildi.

ÖZEL HABER // ADALET.GEN.TR

KARAR:

19. Ceza Dairesi         2019/31145 E.  ,  2019/14931 K.

“İçtihat Metni”

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)CMK’nin 225/1. maddesi gereğince iddianamede gösterilen ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Somut olayda, iddianame içeriğinde sanığın hangi eylemlerinin müsnet suçu oluşturduğu yönünde herhangi bir anlatım ve ifade bulunmadığından CMK’nin 170/3-h-j maddesinde öngörülen unsurları ihtiva etmeyen iddianameye dayanılarak yargılama yapılıp mahkumiyet kararı verilmesi,
2)Sanığa 22/09/2013 tarihinde tebliğ edilen seyirden yasaklama tedbirine dayanak teşkil eden 21/09/2013 tarihli Fenerbahçe–Elazığspor müsabakasındaki eylemi ile ilgili olarak yürütülen soruşturma ya da kovuşturmanın akıbetinin tespit edilemediği anlaşılmakla, sanık hakkında koruma tedbirinin uygulanmasına neden olan soruşturma/dava dosyasının getirtilip, soruşturma veya kovuşturma neticesinde verilen kararın türü ve tarihi ile koruma tedbirinin kaldırılmasına karar verilmiş ise, bu tarihin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de;
1)6222 sayılı Kanun’da, güvenlik tedbiri niteliğindeki spor müsabakalarını seyirden yasaklanma kararının uygulanabilirliği kapsamında belirli bir süre ile sınırlı olmak kaydıyla kişinin yükümlülük altına alındığı, bu yükümlülüklere uyulmadığı takdirde ise bu Kanun’un 18/9. maddesinde tanımlanan suçun gündeme geleceği, bir başka suçun işlenmesi ve yükümlülüklere uygun davranmama halinde uygulama alanı bulan bu suçtan dolayı mahkemece kurulan hüküm ile birlikte ek olarak güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilmesi halinde, anılan maddenin düzenleniş amacından uzaklaşılmış olacağı ve bu durum infazda da tereddütlere neden olacağı, bu itibarla sanığın ceza mahkumiyetine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına da karar verilmesi,
2) Sanık hakkında 6222 sayılı Kanun’un 18/1. maddesi gereğince güvenlik tedbiri olarak spor müsabakalarını seyirden yasaklanmasına karar verilmişken, bu güvenlik tedbirinin kanuni sonucu olarak, aynı maddenin 10. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
3) Gerekçeli karar tarihinde suç tarihinin 5237 sayılı TCK’nin 43/1. maddesi gereğince son suçun işlendiği “27/01/2015” olarak gösterilmesi gerekirken, eylem tarihlerinin ayrı ayrı gösterilmiş olması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.