Danıştay 12. Daire, Esas No: 2018/6600, Karar No: 2021/6470

TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Sendikası (… )
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVALI) : … Başkanlığı
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı Sendika tarafından; fatura ve reçete inceleme işlerinde fiilen görev yapan ve görevde yükselme sınavı sonucunda kadro unvanları değişen personelin, Sosyal Güvenlik Kurumu Ek Ödeme Usul ve Esaslarının 8. maddesindeki ilave ek ödemeden ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 11. maddesi kapsamında fark tazminatından yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; Mahkemelerince daha önce verilen davanın ehliyet yönünden reddine ilişkin kararın, Danıştay Onbirinci Dairesinin 27/11/2014 tarih ve E:2014/3633, K:2014/7442 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak işin esası hakkında yapılan değerlendirme sonucunda; 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu’nun 28. maddesinde ve Sosyal Güvenlik Kurumu Ek Ödeme Usul ve Esaslarının 8. maddesinde, fatura ve reçete inceleme işlerinde fiilen görev yapan personele “ilave ek ödeme” yapılmasının öngörüldüğü; 11/10/2011 tarih ve 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Ek 9. madde ile memurlara ek ödeme verilmesinin kurala bağlandığı; ayrıca 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle, 14/01/2012 tarihinden geçerli olmak üzere, 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu’nun ek ödemeye ilişkin 28. maddesinde değişiklik yapıldığı; bu değişiklik sonrasında, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye eklenen Geçici 11. maddeyle de, 14/01/2012 tarihi itibarıyla 5502 sayılı Kanun’un 28. maddesine göre yapılan ek ödemenin, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Ek 9. maddesine göre yapılan ek ödemeden fazla olması halinde, aradaki farkın, fark giderilinceye kadar tazminat olarak ödenmesinin öngörüldüğü; diğer taraftan, bulundukları kadro veya pozisyon unvanlarında isteğe bağlı olarak değişiklik olanlar ile kendi istekleriyle başka kurumlara atananlara ise fark tazminatı ödenmesine son verileceğinin kurala bağlandığı; buna göre, fatura ve reçete inceleme işlerinde görev yapan ve görevde yükselme sınavı sonucunda üst kadroya atanan personelin, kadro unvanlarında yapılan değişikliğin isteğe bağlı bir değişiklik olduğu dikkate alındığında; 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 11. maddesi uyarınca söz konusu personelin fark tazminatından yararlandırılmamasına yönelik tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Görevde yükselme sınavı sonucunda personelin kadro unvanı değişmekle birlikte, fatura ve reçete inceleme işlerinde fiilen görev yapmaya devam etmeleri nedeniyle, görev alanları ile hukuki ve mali sorumluluklarının değişmediği; aynı işi yapan personel arasında ayrım yapıldığı, kadro unvanları değişen personelin fiilen çalışmalarının karşılığı olarak hak ettikleri ödemeden mahrum bırakılmalarının eşit işe eşit ücret prensibine, Anayasa’da öngörülen eşitlik ve ücrette adaletin sağlanması ilkelerine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin Geçici 11. maddesinde, kadro veya pozisyon unvanlarında isteğe bağlı olarak değişiklik olanlara fark tazminatı ödenmesine son verilmesinin öngörüldüğü, bu düzenlemeye göre, fatura ve reçete inceleme işlerinde görev yapmakta iken görevde yükselme sınavı sonucunda kadro unvanları değişen personele fark tazminatı ödenmesinin mümkün bulunmadığı savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacının temyiz isteminin reddine,
2. Davanın yukarıda özetlenen gerekçeyle reddi yolundaki … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı temyize konu kararının ONANMASINA,
3. Temyiz giderlerinin istemde bulunan üzerinde bırakılmasına,
4. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
5. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin birinci fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 (onbeş) gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.