Danıştay 3. Daire, Esas No: 2019/2399, Karar No: 2021/963

Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2019/2399 E. , 2021/963 K.

    “İçtihat Metni”

    T.C.
    D A N I Ş T A Y
    ÜÇÜNCÜ DAİRE
    Esas No : 2019/2399
    Karar No : 2021/963

    TEMYİZ EDEN (DAVACI) : … Vasisi …
    VEKİLİ : Av. …

    KARŞI TARAF (DAVALI) : …Vergi Dairesi Başkanlığı/…
    (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
    VEKİLİ : Av. …

    İSTEMİN KONUSU:… Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulmas istenilmektedir.

    YARGILAMA SÜRECİ :
    Dava konusu istem: Davacı tarafından, …İnşaat Tasarım Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi adına 2011 yılının tüm dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.
    İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İnşaat Tasarım Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi adına düzenlenen ihbarnamelerin salt davacıya tebliğ edilmesi, davacının menfaatini etkilemediği gibi davacı yönünden hukuki bir sonuç doğurması da söz konusu olamayacağından, davacının dava konusu tarhiyata karşı kendi adına dava açma ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle dava ehliyet yönünden reddedilmiştir.

    TEMYİZ EDENİN İDDİALARI: Şirkete hile ile ortak yapıldığı ve söz konusu şirketle hiçbir bağının bulunmadığı, şirket adına salınan vergi ve kesilen cezaların sürekli olarak kendisine tebliğ edilmesi nedeniyle dava açmakta hukuki yararının bulunduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenmiştir.

    KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

    DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’UN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

    TÜRK MİLLETİ ADINA
    Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

    HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
    İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
    Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

    KARAR SONUCU:
    Açıklanan nedenlerle;
    1. Temyiz isteminin reddine,
    2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
    3. Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,
    4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş gün içinde kararın düzeltilmesi yolu açık olmak üzere 22/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

    Bir yanıt yazın

    E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir