Danıştay 7. Daire, Esas No: 2016/9322, Karar No: 2021/1002

Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2016/9322 E. , 2021/1002 K.

    “İçtihat Metni”

    T.C.
    D A N I Ş T A Y
    YEDİNCİ DAİRE
    Esas No : 2016/9322
    Karar No : 2021/1002

    TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) …
    VEKİLİ : Av. …

    KARŞI TARAF (DAVACI) : …
    VEKİLLERİ : Av. … Av. …

    İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

    YARGILAMA SÜRECİ :
    Dava konusu istem: Davacı tarafından … plakalı araç nedeniyle tesis edilen motorlu taşıtlar vergisi mükellefiyetinin kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.
    İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Olayda, … plakalı aracın, trafik sicilinde … isimli şahıs üzerinde kayıtlı olduğu, davalı idarece noter satış senedi esas alınarak mükellefiyet tesis ettirildiği, ancak, kayıtlarında bulunan kısıtlayıcı şerhlerden dolayı aracın yeni alıcısı adına re’sen devrinin yapılamadığı, trafik tescil kaydı bulunmadan, noter satış senedi tek başına motorlu taşıtlar vergisi mükellefiyetini doğurmayacağından, davacı adına tesis edilen motorlu taşıtlar vergisi mükellefiyetinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

    TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : 30 seri no’lu Motorlu Taşıtlar Vergisi Genel Tebliği hükümleri uyarınca noter satış senedi esas alınarak mükellefiyet kaydının açılmasında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

    KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

    DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

    TÜRK MİLLETİ ADINA

    Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

    HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
    İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
    Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

    KARAR SONUCU :
    Açıklanan nedenlerle;
    1. Temyiz isteminin reddine,
    2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
    3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
    4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

    Bir yanıt yazın

    E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir