Danıştay 7. Daire, Esas No: 2018/2258, Karar No: 2021/5546
Danıştay 7. Daire Başkanlığı 2018/2258 E. , 2021/5546 K.
“İçtihat Metni”
T.C.
D A N I Ş T A Y
YEDİNCİ DAİRE
Esas No : 2018/2258
Karar No : 2021/5546
TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Müdürlüğü …
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : …
VEKİLİ : Av. …
İSTEMİN KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda, kaçak akaryakıt satışı nedeniyle elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2010 yılının Haziran dönemi için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, olayda, davacının, takdir komisyonuna sevk edilmesini gerektirecek herhangi bir durumun ve takdir komisyonlarının görevlerini düzenleyen yasal düzenlemelere göre yapılan bir işlemin bulunmadığı, davalı idare tarafından, salt, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesinde yer alan takdir komisyonuna sevk edilmesi durumunda zaman aşımı süresinin duracağı hükmünden yararlanmak amacıyla yapılan takdire sevk işleminin zaman aşımı süresini durdurmayacağı, bu durumda, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesi uyarınca 2010 yılına ilişkin vergi alacağının en son 31/12/2015 tarihi itibariyla tarh edilerek davacıya tebliğ edilmesi gerekirken, bu süre geçirilerek 04/08/2016 tarihinde tebliğ edilen dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezanın iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Davacının takdire sevk edilmesiyle duran zaman aşımı süresinin, takdir komisyonunca karar alınmasından sonra kaldığı yerden işlemeye devam ettiği, kalan süre içinde tebligatlar yapıldığından, olayda tarh zamanaşımının söz konusu olmadığı ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’NİN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1.Temyiz isteminin reddine,
2. … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 50. maddesi uyarınca, bu kararın taraflara tebliği ve bir örneğinin de Bölge İdare Mahkemesine gönderilmesini teminen dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2021 tarihinde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.
(X) – KARŞI OY :
Temyiz başvurusu; davacı hakkında yapılan inceleme sonucunda, kaçak akaryakıt satışı nedeniyle elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2010 yılının Haziran dönemi için re’sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptaline ilişkin karara yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın bozulması istemine ilişkindir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 114. maddesinin 1. fıkrasında vergi alacağının doğduğu takvim yılını takip eden yılın başından başlayarak beş yıl içinde tarh ve mükellefe tebliğ edilmeyen vergilerin zamanaşımına uğrayacağı, 2. fıkrasında ise, vergi dairesince matrah takdiri için takdir komisyonuna başvurulmasının zamanaşımını durduracağı, duran zamanaşımının mezkûr komisyon kararının vergi dairesine tevdiini takip eden günden itibaren kaldığı yerden işlemeye devam edeceği, ancak işlemeyen sürenin her hâl ve takdirde bir yıldan fazla olamayacağı belirtilmiştir.
Dosyanın incelenmesinden, davaya konu vergi ve cezanın tarh zamanaşımı süresi dolmadan 16/11/2015 tarihinde takdir komisyonuna sevk edildiği, 27/07/2016 tarihli takdir komisyonu kararı ile matrahın takdir edildiği, tarhiyata ilişkin ihbarnamenin de 04/08/2016 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
Bu durum karşısında, söz konusu vergi ve cezanın zaman aşımına uğradığından söz edilemeyeceğinden, uyuşmazlığın esasının incelenmesi suretiyle yeniden bir karar verilmek üzere vergi dava dairesi kararının bozulması gerektiği oyu ile, Dairemiz kararına katılmıyoruz.
