Danıştay 7. Daire, Esas No: 2021/3508, Karar No: 2021/5993

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Vergi Dairesi Başkanlığı
(… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
VEKİLİ : Av. …
KARŞI TARAF (DAVACI) : Tasfiye Halinde … Otomotiv Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
(Eski Unvanı: … Turizm Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi)
VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU : … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ :
Dava konusu istem: Davacı şirketin maliki olduğu özel tüketim vergisi beyannamesinde 87.04 pozisyonunda beyan edilen “…” marka aracın 87.03 pozisyonuna dahil olduğundan bahisle 2013 yılının Ağustos dönemine ilişkin olarak tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, olayda, uyuşmazlığın çözümü için dava konusu aracın hangi gümrük tarife istatistik pozisyonunda olduğunun, bunun için de yük taşımak için mi, insan taşımak için mi imal edildiği hususunun açıklığa kavuşturulmasının gerektiği, davalı idare bu belirlemeyi 2 seri nolu Gümrük Genel Tebliği eki Gümrük Tarife Cetveli Açıklama Notlarında yer alan “eşya taşımaya mahsus alandaki azami dahili taban uzunluğunun aracın dingiller arası mesafenin %50’sinden daha fazla olması” kriterini esas alarak yapmış ise de, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 1. maddesinin 2. fıkrasındaki ekli listede yer alan malların tarife numaralarında veya tanımlarında bu Kanun’a ekli listeler dışında yapılacak değişikliklerin Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun uygulamasında hüküm ifade etmeyeceği şeklindeki düzenleme uyarınca (II) sayılı listede yer almayan söz konusu kriterin olayda uygulanmasına imkan bulunmadığı gerekçesiyle işlemin özel tüketim vergisine ilişkin kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI : Aracın 87.03 pozisyonuna dahil olduğunun tespiti üzerine tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI : İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …’IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME:
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Anılan Kanun’un 50. maddesinin 4. fıkrasında, “Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır.” hükmü bulunmaktadır.
Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.
Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 25/12/2019 tarih ve E:2016/1598, K:2019/6881 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR SONUCU:
Açıklanan nedenlerle;
1. Temyiz isteminin reddine,
2. … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının ONANMASINA,
3. Dosyanın anılan Mahkemeye gönderilmesine,
4. 2577 sayılı Kanun’un (Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen) 54. maddesinin 1. fıkrası uyarınca bu kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.